علي محمد ميرجليلى
218
وافي ( مبانى و روشهاى فقه الحديثى در آن ) ( فارسى )
وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً . . . . . وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً . « 1 » 6 . در روايت ابوبصير آمده است كه معصوم عليه السلام فرمود : انَّ الْمَيّتَ مِنْكُمْ عَلى هذَا الْامْرِ شَهيدٌ . قالَ قُلْتُ : وَ انْ ماتَ عَلى فِراشِهِ ؟ فَقالَ اى وَاللَّهِ عَلى فِراشَهِ حَىٌّ عِنْدَ رَبّهِ مَرْزُوقٌ ؛ كسى كه با ولايت اهل بيت بميرد شهيد است . ابوبصير مىگويد : به آن حضرت عرض كردم : هر چند در بستر خود بميرد ؟ امام عليه السلام پاسخ داد : آرى ، به خدا قسم او شهيد است و ( به مانند شهدا ) زنده است و نزد خدا روزى مىخورد . فيض در تأييد مضمون اين حديث به آيهء سورهء حديد استناد مىجويد كه خداوند مىفرمايد : وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ ؛ « 2 » آنان كه به خدا و رسولانش ايمان آوردند ، صدّيقان و شهداى نزد پروردگارشان هستند ، براى آنان است پاداش ( اعمال ) شان و نور ( ايمان ) شان . آنگاه روايتى از « محاسن » برقى نقل مىكند كه امام حسين عليه السلام تمام شيعيان خود را صدّيق و شهيد ناميد . راوى از سخن امام تعجّب كرد و پرسيد : چگونه شهيدند با آنكه بيشتر آنها در رختخواب خود به مرگ طبيعى مىميرند و در جبهه شركت نكردهاند ؟ امام عليه السلام فرمود : آيا آيهء سورهء حديد را نخواندهاى كه خداوند مىفرمايد : « وَ الَّذِينَ *
--> ( 1 ) . بندگان خاصّ خداوند كسانى هستند كه با آرامش و بىتكبّر بر زمين راه مىروند . . . . و كسانى كه هرگاه انفاق مىكنند نه اسراف مىكنند و نه سختگيرى ؛ بلكه در ميان اين دو ، حدّ اعتدالى را رعايت مىكنند . الفرقان / 63 - 67 . ( 2 ) . الحديد / 19 .